Πρόγραμμα SAFE: Σύγκρουση Τζάκρη – ΥΠΕΘΑ στη Βουλή για τα 2,8 δισ. ευρώ.
Σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση προκάλεσε στη Βουλή το ζήτημα της συμμετοχής της Ελλάδας στον ευρωπαϊκό μηχανισμό Security Action for Europe (SAFE), με αφορμή την επιστροφή από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή του ελληνικού σχεδίου ύψους 2,8 δισ. ευρώ και την επανυποβολή του σε σημαντικά χαμηλότερο ποσό.
Ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας Θανάσης Δαβάκης απάντησε στην επίκαιρη ερώτηση με αριθμό 373/9-1-2026 της Ανεξάρτητης Βουλευτού Πέλλας Θεοδώρας Τζάκρη, με θέμα: “Ευρωπαϊκό «μπλόκο» στο ελληνικό σχέδιο SAFE ύψους 2,819 δισεκατομμύρια ευρώ. Ποιοι ευθύνονται για την έκθεση της χώρας και την απώλεια χρηματοδότησης;” κατά τη συζήτηση επίκαιρων ερωτήσεων (19/1/26).
Η Θεοδώρα Τζάκρη κατηγόρησε το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (ΥΠΕΘΑ) για θεσμική και επιχειρησιακή αποτυχία, υποστηρίζοντας ότι η Task Force του SAFE επέστρεψε το σχέδιο επειδή:
- υπερέβαινε κατά πολύ το χρηματοδοτικό όριο της ελληνικής συμμετοχής (787–788 εκατ. ευρώ),
- εμφάνιζε ελλιπή τεκμηρίωση δαπανών,
- δεν πληρούσε επαρκώς τον πολυεθνικό χαρακτήρα,
- περιλάμβανε ασύμβατα ή υπερεκτιμημένα σκέλη.
Η κ. Τζάκρη έκανε λόγο για «άτακτη υποχώρηση» μετά την επανυποβολή σχεδίου μόλις 815 εκατ. ευρώ, συνέκρινε τη θέση της Ελλάδας με άλλες χώρες που έλαβαν διψήφια δισεκατομμύρια (Πολωνία, Γαλλία, Ιταλία, Ρουμανία), και σημείωσε ότι ακόμη και η Κύπρος εξασφάλισε 1,2 δισ. ευρώ μέσω συμπαραγωγών. Προειδοποίησε δε για στρατηγικό κόστος και πλήγμα στην αξιοπιστία της χώρας, μιλώντας για πρακτική «overbooking».
Η απάντηση του ΥΠΕΘΑ
Ο ΥΦΕΘΑ Αθανάσιος Δαβάκης, απαντώντας στην απέρριψε τις αιτιάσεις περί απώλειας χρηματοδότησης. Τόνισε ότι:
- η Ελλάδα κατέθεσε αρχική πρόταση 1,15 δισ. ευρώ (Ιούλιος–Νοέμβριος 2025),
- η Επιτροπή ενέκρινε περίπου 788 εκατ. ευρώ, ποσοστό ~70% της αρχικής πρότασης,
- η συμπερίληψη πρόσθετων προγραμμάτων έως 2,8 δισ. έγινε στο πλαίσιο των δυνατοτήτων του Κανονισμού,
- το ταμείο SAFE δεν έχει κλείσει και προβλέπεται δεύτερη/τρίτη ανακατανομή αδιάθετων πόρων (άρθρο 8 παρ. 7).
Ο κ. Δαβάκης υπογράμμισε ότι η Ελλάδα διαθέτει ώριμο μακροπρόθεσμο εξοπλιστικό σχεδιασμό έως το 2030 και προσέρχεται «από πλεονεκτική θέση» στις επόμενες κατανομές, διαβεβαιώνοντας ότι δεν υφίσταται απώλεια ευρωπαϊκών πόρων.
Ο διάλογος Δαβάκη – Τζάκρη
Αναλυτικά ο διάλογος όπως καταγράφηκε στα Πρακτικά της Βουλής:
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Όλγα Γεροβασίλη): Επόμενη επίκαιρη ερώτηση είναι η ένατη με αριθμό 373/9-1-2026 επίκαιρη ερώτηση της Ανεξάρτητης Βουλευτού Πέλλας κυρίας Θεοδώρας Τζάκρηπρος τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας με θέμα: «Ευρωπαϊκό «μπλόκο» στο ελληνικό σχέδιο SAFE ύψους 2,819 δισεκατομμύρια ευρώ. Ποιοι ευθύνονται για την έκθεση της χώρας και την απώλεια χρηματοδότησης;»
Κυρία Τζάκρη, έχετε τα επόμενα δύο λεπτά.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κύριε Υφυπουργέ, αφορμή για την κατάθεση της συγκεκριμένης ερώτησης που συζητούμε σήμερα ήταν η επιστροφή από την Task Force για τον μηχανισμό «Security Action for Europe», του ελληνικού σχεδίου συμμετοχής ύψους 2,817 δισεκατομμυρίων ευρώ και αξίωση για την επανυποβολή του.
Η εξέλιξη αυτή, επιτρέψτε μου να πω, ότι για μένα συνιστά μια σοβαρή, θα έλεγα θεσμική και επιχειρησιακή αποτυχία του Υπουργείου Άμυνας. Έγινε για τους συγκεκριμένους λόγους που αναφέρονται σε αυτή. Δηλαδή, είπε η Task Force ότι αυτό έγινε γιατί ξεπερνούσε το χρηματοδοτικό εύρος της ελληνικής συμμετοχής, δηλαδή τα 787 εκατομμύρια και ανέρχονταν μέχρι τα 2,8 δισεκατομμύρια, επειδή υπήρχε σημαντική έλλειψη τεκμηρίωσης για σημαντικές δαπάνες, ότι δεν πληρούνταν ο πολυεθνικός χαρακτήρας του προγράμματος και ότι σε κάθε περίπτωση υπήρχαν ασύμβατα ή υπερτιμημένα, υπερεκτιμημένα σκέλη της πρότασης αυτής.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού)
Μάλιστα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε από την Ελλάδα να περιοριστεί σε ένα πολύ μικρότερο και δραστικά περιορισμένο πρόγραμμα μόλις στα 787 εκατομμύρια, γεγονός που συνιστά παραδοχή ότι η Κυβέρνηση υπέβαλε ένα σχέδιο ανεπαρκές, ασύμβατο και υπερκοστολογημένο.
Και αυτό να ξέρετε είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, γιατί είχαμε και προηγούμενες εξελίξεις προς την κατεύθυνση αυτή, που ήταν λιγάκι, επιτρέψτε μου να πω, ευτράπελες. Δηλαδή, ο ίδιος ο Υπουργός Άμυνας σε δύο επιτροπές της Βουλής, στην Επιτροπή Άμυνας και στην Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων, ενημέρωνε τους Βουλευτές ότι η Ελλάδα δεν θα υποβάλει τελικά πρόγραμμα στο SAFE, διότι δεν υπήρχε, λέει, δημοσιονομικός χώρος και αν θα υπήρχε δημοσιονομικός χώρος, αυτό ήταν περίπου εκεί στο τέταρτο έτος.
Βεβαίως, ο Πρωθυπουργός τον άδειασε, για να το πω κατά το κοινώς λεγόμενο, τον παρέκαμψε και μέσω ανάρτησής του στα social media ανακοίνωσε την απόφασή του ότι η χώρα μας θα καταθέσει επισήμως πρόταση στον μηχανισμό SAFE διεκδικώντας χαμηλότοκο δάνειο ύψους 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ για την ενίσχυση της εθνικής μας άμυνας και της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας, επειδή ενδεχομένως ως δια μαγείας βρέθηκε δημοσιονομικός χώρος.
Βεβαίως, το σχέδιο αυτό των 2,8 δισεκατομμυρίων, όπως ήδη είπα, επιστράφηκε πίσω. Θεωρώ ότι είναι προφάσεις εν αμαρτίαις οι δικαιολογίες του τύπου ότι ο κ. Κουμπίλιους ζήτησε το άθροισμα το οποίο αναγράφουμε να είναι το άθροισμα του ήδη εγκριθέντος δανείου, διότι επ’ αυτού θα υπάρξει και επανακατανομή από τα αδιάθετα και, όπως διαβάσατε ήδη, θα υπάρξει και SAFE ΙΙ.
«Εμείς θελήσαμε να τα προλάβουμε όλα αυτά» ήταν η επίσημη δικαιολογία του κ. Δένδια και ότι ήταν μια αλλαγή του cover letter.
Το σχέδιο, βέβαια, επανυποβλήθηκε και αφορά στη χρηματοδότηση μόλις έξι προγραμμάτων προϋπολογισμού 815 εκατομμυρίων ευρώ, δηλαδή λίγο παραπάνω από το όριο που μας έβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, και η εξέλιξη αυτή, όπως αντιλαμβάνεστε, συνιστά άτακτη υποχώρηση και αποδεικνύει ότι η επιχειρηματολογία του κ. Δένδια κατά τη συζήτηση στην Ολομέλεια του Κρατικού Προϋπολογισμού του 2026 είναι είτε για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα είτε -πολύ χειρότερα- αποτελούσε μια σκοπούμενη πλάνη για τη διαδικασία του.
Ενισχύεται…
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Όλγα Γεροβασίλη): Έχει τελειώσει ο χρόνος σας. Θα συνεχίσετε μετά. Κύριε Δαβάκη, έχετε τον λόγο.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ (Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας): Αγαπητή συνάδελφε, κάνοντας χρήση και των εμπειριών που είχαμε ως κοινά μέλη των Κομμάτων μας στην Επιτροπή στη Διακοινοβουλευτική Σύνοδο του ΝΑΤΟ, θέλω να διαλευκάνω και να διευκρινίσω ορισμένα πράγματα, που δεν θα πω ότι έχετε πέσει θύμα, αλλά έχει δημιουργηθεί μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα, η οποία δεν απηχεί πλήρως την πραγματικότητα σχετικά με το χρηματοδοτικό αυτό εργαλείο.
Θα μου επιτρέψετε να σας αναφέρω στην πρωτολογία μου, λοιπόν, ορισμένα βασικά σημεία του κανονισμού, ώστε να είμαστε βέβαιοι για το περιεχόμενο και τις προβλέψεις του.
Ο κανονισμός αυτός, τον οποίο συζητάμε, είναι ένα χρηματοδοτικό εργαλείο για την επιτάχυνση και ενίσχυση των αμυντικών δαπανών των κρατών-μελών της Ένωσης μέσω συγκεκριμένου δανεισμού και συνακόλουθα για να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία.
Η Κυβέρνηση και το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας προχώρησε σε μια αξιολόγηση και προτεραιοποίηση των εξοπλιστικών προγραμμάτων τα οποία έχουν εγκριθεί για πρώτη φορά στο μακροπρόθεσμο πρόγραμμα αμυντικών δαπανών και τα οποία θα μπορούσαν να ενταχθούν σε αυτό το χρηματοδοτικό εργαλείο.
Μέσω αυτής της διαδικασίας συντάχθηκε το πρώτο σχέδιο της ελληνικής πρότασης, το οποίο αφορούσε ήδη ενταγμένα προγράμματα αξίας 1.150.000.000 ευρώ. Αυτή η πρόταση κατατέθηκε στις 29 Ιουλίου του 2025. Μαζί με τη χώρα μας και άλλες χώρες, πολλές ευρωπαϊκές χώρες, έκαναν προτάσεις υπερκαλύπτοντας το σύνολο της διαθέσιμης χρηματοδότησης ύψους περίπου 150 δισεκατομμυρίων ευρώ.
Η επιτροπή στην πρώτη πρόχειρη κατανομή της ενέκρινε περίπου 788 εκατομμύρια για τη χώρα μας, ποσοστό 70% περίπου επί της αρχικής μας πρότασης που ήταν 1.150.000.000, το οποίο αντιλαμβάνεστε και εσείς ότι είναι όσον αφορά το αποτέλεσμα ένα πολύ καλό ποσοστό.
Όπως σας εξήγησα, λοιπόν, ενέταξε η χώρα μας, η Κυβέρνηση, το χρηματοδοτικό αυτό εργαλείο στον εξοπλιστικό της σχεδιασμό βάζοντας συγκεκριμένους και ρεαλιστικούς στόχους ιδίως αν αναλογιστεί κανείς ότι το εργαλείο αυτό καλύπτει εξοπλιστικά μας προγράμματα μέχρι το τέλος του 2030, σύμφωνα και με την ατζέντα 2030, η οποία αυτή τη στιγμή υλοποιείται σταθερά.
Σας καταθέτω και τη σχετική πρόβλεψη από το άρθρο 12 του Κανονισμού στα Πρακτικά.
(Στο σημείο αυτό ο Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Αθανάσιος Δαβάκηςκαταθέτει για τα Πρακτικά το προαναφερθέν έγγραφο, το οποίο βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Στη δευτερολογία μου θα συνεχίσω σε ό τι αφορά τα 2,8 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία αναφέρατε και εσείς στην πρωτομιλία σας.
Ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Όλγα Γεροβασίλη): Κυρία Τζάκρη, έχετε τον λόγο για τη δευτερολογία σας.
ΘΕΟΔΩΡΑ ΤΖΑΚΡΗ: Κύριε Υφυπουργέ, τα 150 δισεκατομμύρια του προγράμματος SAFE έχουν διανεμηθεί προσωρινά σε δεκαεννιά χώρες και έχω εδώ τον πίνακα.
Από την πρώτη η Πολωνία που παίρνει 44 δισεκατομμύρια ευρώ μέχρι και τη Δανία που παίρνει 44 εκατομμύρια και, βεβαίως, προτελευταία είναι η Ελλάδα με 787 εκατομμύρια, όταν μάλιστα η Ελλάδα, κύριε Υφυπουργέ, έχει υποβάλλει πρόγραμμα εξοπλιστικό μέχρι το 2036 της τάξεως των 28 δισεκατομμυρίων ευρώ. Δεν θα μας ενδιέφερε ένας συμφέρον δανεισμός για να ενισχυθεί οικονομικά αυτός ο εξοπλιστικός προγραμματισμός;
Θέλω πραγματικά να ρωτήσω και να μου απαντήσετε πώς βρεθήκαμε εμείς στην προτελευταία θέση με τελευταία τη Δανία, μια χώρα με τόσο μεγάλες εξοπλιστικές ανάγκες, όπως σας είπα, με ένα πρόγραμμα εξοπλιστικό 28 δισεκατομμυρίων ευρώ μέχρι το 2036;
Η Ρουμανία, η Γαλλία, η Ουγγαρία, η Ιταλία έχουν λάβει διψήφια δισεκατομμύρια για να ενισχύσουν, βεβαίως, και έχουν υποβάλει προγράμματα, υποδομές, προτάσεις συμπαραγωγής και ουσιαστικές επενδύσεις κρίσιμων δυνατοτήτων.
Η Κύπρος να σας πω, που είναι μια μικρή χώρα -το γνωρίζουμε-, έχει ήδη εγκριθεί πρόγραμμα της τάξεως των 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ. Η Κύπρος. Έτσι; Θα το κάνει συμπαραγωγή με τη Γαλλία και αυτό, μάλιστα, όπως λένε κάποιοι έμπειροι αναλυτές, θα οδηγήσει σε περαιτέρω κούρεμα του δικού μας εγκεκριμένου ποσού των 787 εκατομμυρίων.
Γιατί εμείς πήγαμε κάτω από 1 δισεκατομμύριο, μια θέση πριν το τέλος, με μεγάλη διαφορά από αντίστοιχες χώρες; Και θέλω να μου πείτε: όσον αφορά αυτόν ο οποίος εισηγήθηκε, ενέκρινε και υπέβαλε το σχέδιο των 2,8 δισεκατομμυρίων, υπερέβαλε δηλαδή κατά τόσο πολύ τον εγκεκριμένο προϋπολογισμό, αποδόθηκαν ευθύνες για το φιάσκο της απόρριψης αυτής στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή;
Τι να σας πω τώρα; Όλο αυτό αντιλαμβάνεστε ότι δείχνει προχειρότητα και μια επικοινωνιακή μόνο διαχείριση «θα υποβάλουμε σχέδιο», «δεν θα υποβάλουμε σχέδιο», πόσο θα είναι το ύψος του προγράμματος, επενδύσεις και προγράμματα έμπαιναν και έβγαιναν. Αυτά είναι τα αποτελέσματα, κύριε Υφυπουργέ, όταν παίζονται παιχνίδια με την άμυνα της χώρας στον βωμό μιας σκοπιμότητας.
Και βέβαια κάπου εκεί καιροφυλακτεί και η Τουρκία. Και μη βιαστείτε να πανηγυρίσετε ότι δήθεν η Τουρκία είναι εκτός του Προγράμματος γιατί δεν υπέβαλε πρόγραμμα μέχρι τον Νοέμβριο του 2025, πέρυσι δηλαδή. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι η Τουρκία είχε αγοράσει άλλες αμυντικές βιομηχανίες. Ας πούμε, για παράδειγμα, η Baykar έχει πάρει την Leonardo -το ξέρετε πάρα πολύ καλά- ή και άλλες επιχειρήσεις, όπως η τουρκική εταιρεία πυρομαχικών ARCA Defense έχει εξαγοράσει την ιταλική EsplodentiSabino, η BerettaDefense Technologies έχει συνέργειες και συνεργασίες με την τουρκική StoegerSilahSanayi A.S.. Εν πάση περιπτώσει, ξέρετε ότι αν της έκλεισε την πόρτα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για το Πρόγραμμα αυτό το συγκεκριμένο, μπήκε από το παράθυρο, το γνωρίζετε πάρα πολύ καλά.
Εγώ, κύριε Υφυπουργέ, θα πω ότι κάτι δεν πάει καλά. Η αποτυχία της υποβολής του σχεδίου δεν αφορά σε ένα γραφειοκρατικό εμπόδιο, αλλά έχει πραγματικό στρατηγικό κόστος, καθυστερήσεις σε κρίσιμα εξοπλιστικά προγράμματα, απώλεια χρηματοδοτήσεων και αδυναμία της χώρας μας να αξιοποιήσει πλήρως έναν μηχανισμό που σχεδιάστηκε ακριβώς για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας.
Η πρακτική του «overbooking», που χρησιμοποιήθηκε, εξέθεσε τη χώρα θεσμικά, πολιτικά και διπλωματικά, υπονομεύοντας όχι μόνο τη διεκδίκηση ευρωπαϊκών πόρων αλλά και την αξιοπιστία της Ελλάδας στα ζητήματα του αμυντικού προγραμματισμού.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Όλγα Γεροβασίλη): Κύριε Υπουργέ, έχετε τον λόγο.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ (Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας): Η αξιοπιστία της χώρας μας στα ζητήματα του αμυντικού εξοπλισμού είναι δεδομένη και έμπρακτη και αυτό έγινε και την περασμένη εβδομάδα όταν ένα πλοίο επιφανείας, όπως η φρεγάτα Belharra κατέπλευσε στον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Και επειδή ξέρω ότι έχετε εμπειρία σε αυτά τα οποία συζητάμε, εκφράζω τη βαθύτατη λύπη μου, δεδομένου ότι και ως μέλος της Επιτροπής Εξοπλιστικών Προγραμμάτων έχετε χρηματίσει και γνωρίζετε από πρώτο χέρι το μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα το οποίο η χώρα έχει καταγάγει τα τελευταία χρόνια και το οποίο αυτή τη στιγμή όλους μας μας κάνει υπερήφανους. Αν σας άκουγε κάποιος θα νόμιζε ότι η χώρα είναι γυμνή και ότι αδυνατεί να προσχωρήσει σε ευρωπαϊκά προγράμματα. Δεν θα πω ότι δεν έχουμε ανάγκη οποιοδήποτε αμυντικό χρηματοδοτικό εργαλείο, αλλά αυτό το οποίο προέχει αυτή τη στιγμή είναι η θωράκιση της χώρας μας με βάση τον προσανατολισμό τον οποίο πρέπει να έχουμε σε σχέση με τους στρατηγικούς μας εταίρους.
Πώς παραμείναμε, αγαπητοί συνάδελφοι, στα 788 εκατομμύρια της αρχικής εγκριτικήςκατανομής; Η τελική και δεσμευτική πρόταση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ύψους 1.150.000.000 ευρώ κατετέθη στις 29 Νοεμβρίου του 2025. Παράλληλα, με σκοπό την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει ο Μηχανισμός στο άρθρο 2 παράγραφος 3, συμπεριλάβαμε στην τελική μας πρόταση επιπλέον προγράμματα του ΜΠΑΕ με τελικό ύψος 2,8 δισ..
Όσον αφορά την επιστολή που μας καταλογίζετε ως αρνητική για τη χώρα μας, αυτή περιείχε την απλή επεξήγηση της Επιτροπής, ότι το σύνολο των 19 κρατών μελών που κατέθεσαν την πρότασή τους υπερκάλυψαν κατά πολύ το συνολικό ποσό των 150 δισεκατομμυρίων ευρώ του χρηματοδοτικού εργαλείου. Επιπλέον, η Επιτροπή επεσήμανε ότι σε αυτό το αρχικό στάδιο η κατανομή θα παραμείνει στο ποσό των 788 εκατομμυρίων. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν συνιστά απώλεια ευρωπαϊκών πόρων, δεδομένου ότι το ταμείο δεν έχει ακόμα κλείσει. Όπως εξάλλου συμβαίνει παγίως σε όλα τα ευρωπαϊκά προγράμματα, υφίσταται η δυνατότητα να αυξηθεί το συνολικό ποσό, μέσα από δεύτερη ή και τρίτη ακόμη ανακατανομή των αδιάθετων πόρων του Προγράμματος, λόγω της μη απορρόφησής τους. Μάλιστα η δεύτερη ανακατανομή προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 7 του Κανονισμού που συζητάμε.
Δεδομένης της μακράς εμπειρίας του Υπουργείου μας τόσο στον εξοπλιστικό όσο και στον επιχειρησιακό σχεδιασμό, ιδίως άμα συγκριθεί με τα κράτη τα οποία αναφέρατε, που δεν έχουν το μεγάλο εξοπλιστικό πρόγραμμα δεκαετιών που έχουμε εμείς, θεωρώ ότι η Ελλάδα θα προσέλθει από πλεονεκτική θέση στις μελλοντικές κατανομές, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη τον χρονικό περιορισμό του ταμείου, το οποίο λήγει το 2030. Δεν είμαστε χθεσινοί, όπως πολύ καλά το ξέρετε. Είμαστε μια χώρα η οποία εξοπλίζεται όχι για να κάνει πόλεμο, αλλά ως μία δύναμη αποτροπής και προβολής ισχύος και αυτό συνθέτει την πολιτική μας στο Υπουργείο Άμυνας και τη συμμετοχή μας σε παρεμφερή εξοπλιστικά προγράμματα.
Σας ευχαριστώ για τη δυνατότητα που μου δώσατε.